21 Wrzesień 2017 02:41
Klasztor
  Wspólnota
  Zmarli Bracia
  Lokalizacja
Kościół i Sanktuarium
  Historia
  Zabytki
  Św. Franciszek
   z Asyżu

  Św. Antoni z Padwy

Współnoty i grupy
  Franciszkański Zakon    Świeckich
  Bractwo,
   św. Antoniego
  Grupa Biblijno-    modlitewna
  Rycerstwo    Niepokalanej
  Szkoła Ewangelizacji    Niepokalanej
  Żywy Różaniec
Warto wiedzieć
  Klauzula sumienia
  Być Kobietą
  Mężczyzną być
  Anastazis
  Świętość życia
  Miłość
  Namaszczenie Chorych
  Trójca Święta
  Eucharystia-
   szkoła życia
   małżeńskiego

  In vitro
  Jak zrozumieć
    współczesny świat?

  Kapłaństwo św. Jana
   Marii Vianneya

Jan Paweł II
  Miłość oblubieńcza
  Dekalog Jana Pawła II
Franciszkanie
  Klasztory
  Prowincja i jej dzieła
  Kościelne
  Ciekawe

Koniecznie zobacz
Do posłuchania
Play
Najnowsze filmy
Kolęda Warszawska
Oglądano 82
Koncert Stinga
Oglądano 1,705
Hymn Światowych dni Młodzieży Kraków 2016
"Błogosławieni miłosierni" - oficjalny hymn ŚDM Kraków 2016 / official hymn of WYD Kraków 2016
Oglądano 1,560
Ojcze nasz
Oglądano 1,384
POMÓŻ KOMUŚ = KTOŚ POMOŻE TOBIE!
łańcuch pomocy
Oglądano 2,267
Nawigacja
Artykuły » Newsy » Namaszczenie chorych
Namaszczenie chorych

Sakrament chorych – pomoc Kościoła osobom chorym i w podeszłym wieku


      Z duchową pomocą chorym i cierpiącym przychodzi Kościół w sakramencie chorych, który z ustanowienia Chrystusa stał się przedłużeniem Jego zbawczej działalności. Chrystus bowiem wielokrotnie okazywał zrozumienie i łączył się w bólu i cierpieniu z osobami chorymi. Wiele razy również dokonywał cudów, by chorzy mogli odzyskać utracone zdrowie i siły (por. Mt `14,34-36; Mk 6,53-56; Łk 6,6-11; J 9,1-41). Chrystus jednak nie ogranicza swej cudotwórczej mocy jedynie do uzdrowienia ciała, dotyka swą zbawczą mocą całego człowieka, uzdrawiając go fizycznie i duchowo. W sakramencie chorych zatem dokonuje się spotkanie człowieka chorego z uzdrawiającym Chrystusem (por. Rz 8,17; Kol 1,25; 2Tm 2,11-12; 1P 4,13), który mając moc zbawienia i podźwignięcia chorego, zaprasza do wspólnoty ze sobą i współuczestnictwa w Jego zbawczym cierpieniu. On biorąc na siebie wszystkie ludzkie słabości (por Iz 53,4-5), prowadzi człowieka ku dniu Paschy, która jest ostatecznym zwycięstwem nad cierpieniem i śmiercią, które przecież są nieodłącznymi elementami choroby. Chrystus zmartwychwstały napełnia ludzkie cierpienie nadzieją życia wiecznego w królestwie swego Ojca.


     Dziś w dniu wspomnienia NMP z Loureds -  miejsca, gdzie tak wiele osób doznało mocy Bożej na ciele i duszy, warto poddać refleksji znaczenie i działanie tego sakramentu, który w tych dniach w wielu Polskich kościołach, udzielany jest osobom chorym i w podeszłym wieku.


 Istota sakramentu chorych    


     Sakrament chorych jest jednym z siedmiu sakramentów ustanowionych przez Chrystusa i jest on ratunkiem i podźwignięciem ciężko chorej osoby. Sakrament ten umacnia chorego na czas szczególnej próby i pozwala mu odkrywać w chorobie jej głęboki sens zbawczy, który wypływa z Odkupieńczego cierpienia Chrystusa. Przez ten sakrament chory łączy się z cierpiącym i zmartwychwstałym Chrystusem w zwycięstwie nad bólem i śmiercią oraz zyskuje nadzieję życia wiecznego.


     Po swoim zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Chrystus posyła Kościołowi swego Ducha, który udziela mu nowego życia i w Nim nieustannie podtrzymuje. Pneuma Christi jest objawiany człowiekowi poprzez różnego rodzaju celebracje liturgiczne oraz sakramentalne znaki. Człowiek przyjmując sakramenty Kościoła doświadcza w swoim życiu mocy Ducha Świętego, który umacnia go w sakramentalnej łasce, oczyszcza i przemienia. W sakramencie chorych zatem rola Ducha Świętego sprowadza się do umocnienia jego ufności w Boga, uzbrojenia przeciw pokusom szatana oraz umacnia człowieka w trwodze konania.


 Forma i materia sakramentu chorych    


     Zasadniczą materią sakramentu chorych jest oliwa z oliwek, pobłogosławiona przez biskupa podczas Mszy świętej krzyżma w Wielki Czwartek i namaszcza się nią tylko chorych w niebezpieczeństwie śmierci. Oliwa należy, obok zboża i wina, do podstawowych artykułów żywnościowych, którymi Bóg karmił swój lud (por. Pwt 11,14). W starożytności oliwa służyła do namaszczania ciała (por. Am 6,6; Est 2,12), by odświeżyć i uczynić na nowo sprawnymi mięśnie człowieka (por. Ez 16,9). Od dawna były znane właściwości lecznicze oliwy, którą zalewano rany (por. Iz 1,6; Łk 10,34). Z tych racji oliwa zawsze była postrzegana jako znak Bożego błogosławieństwa (por. Pwt 7,13; Jer 31,12) lub zbawienia, gdy dawana jest człowiekowi w obfitości oraz szczęścia ostatecznego (por. Jl 2,19; Oz 2,24). Ze względu na swój przyjemny zapach, oliwa jest również symbolem radości, przyjaźni i miłości (por. Prz 27,9; Pnp 1,3; Ps 45,8). Człowiek na znak żałoby odmawiał sobie jej używania (por. Dn 10,3; 2Sm 12,20). W sakramencie chorych oliwa jest znakiem łask Ducha Świętego, którego chory w namaszczeniu doświadcza w sposób niemal namacalny. Sam obrzęd namaszczenia poprzedzony jest modlitwą, w której szafarz sakramentu wskazuje na umacniającą rolę Ducha Świętego.


     Przez wiele wieków sakrament ten był postrzegany jako „ostatnie namaszczenie” czy „sakrament umierających” (por. BF VII, 515-516). Funkcjonowała jednak także nazwa, która obowiązuje we współczesnej teologii „namaszczenie chorych” (por. BF VII, 513, 517). Położenie akcentu na pomoc, jaką Kościół niesie człowiekowi w zagrożeniu jego życia, by Przeciwnik nie zdołał zawładnąć jego duszą, wprowadzając w serce człowieka zwątpienie i odrzucenie Boga (por. 1P 6,8). Dzięki wzmocnieniu sakramentalnym namaszczeniem, człowiek może pokładać ufność w Bożym miłosierdziu w dzień ostatniego tchnienia. Po Vaticanum II wraz ze zmianą nazewnictwa, została poddana reformie także sama formuła obrzędu namaszczenia, by mocniej ją skorelować z Jk 5,15:


„Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego. Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie podźwignie»".


(Obrzędy Sakramentu Chorych, nr 174).


     Sakrament chorych umacnia, daje pokój i odwagę, by człowiek był w stanie przezwyciężyć wszystkie trudności związane z ciężkim stanem chorobowym lub słabościami starości. Obecny w sakramencie Duch Święty dodaje ufności i wiary w Boga oraz umacnia przeciw pokusom zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. To umocnienie ma doprowadzić przede wszystkim do uzdrowienia ducha oraz ciała. Umocnienie i podźwignięcie dotykają przede wszystkim wymiaru duchowego człowieka i podnoszą cierpienie człowieka na wyższy poziom. Namaszczenie w swojej najgłębszej istocie dotyczy całego compositum humanum i jako takiego obdarza sakramentalną łaską.


 Czy sakrament uzdrawia?


          Prawdziwe uzdrowienie człowieka polega na odnalezieniu sensu cierpienia i choroby, które Chrystus przez swoje zmartwychwstanie przemienił w dobro zbawienia. Sakrament chorych także uwalnia od grzechów (por. Jk 5,15), o ile chory nie jest w stanie skorzystać ze spowiedzi sakramentalnej. Łaska sakramentu chorych daje:



  • siłę i dar głębszego zjednoczenia z męką Chrystusa – osoba cierpiąca może przynosić owoce przez upodobnienie się do odkupieńczej śmierci Chrystusa (por. KKK 1520-1521);

  • przynosi pociechę duszy chorego i umacnia, wzbudzając w niej wielką ufność w miłosierdzie Boże – sprawia to, że chory łatwiej znosi wszelkie dolegliwości związane z chorobą;

  • celebracja sakramentu chorych jest modlitwą całego Kościoła – Kościół wstawia się za chorym, prosząc wszystkich świętych o modlitwę do Boga, chory zaś ze swej strony może ofiarować swe cierpienia za cały Kościół (por. KKK 1522);

  • przygotowanie do przejścia – dopełnia rozpoczęte na chrzcie dzieło upodobnienia się człowieka do misterium śmierci i zmartwychwstania Chrystusa (por. KKK 1523).


Sakrament chorych przychodzi z pomocą ludzkiej słabości i starczej niedołężności. Osoba dotknięta cierpieniem znajduje w nim umocnienie i jednoczy się w swoim bólu z Chrystusem cierpiącym na drzewie krzyża za zbawienia świata. Stąd namaszczenie chorych jest szczególną pomocą, jaką Kościół ofiaruje człowiekowi w godzinie jego choroby lub przejścia do domu Ojca.


 ***


     Sakrament chorych – dar Chrystusa dla cierpiącego człowieka. Korzytając z tego daru, człowiek staje wobec Chrystusa, który obarczył się naszym cierpieniem i na drzewia krzyża odkupił także ludzki ból i chorobę, by nadać jej nowy – zbwczy wymiar.  

Film o Maksymilianie Kolbe

Słowo Boże na dziś

Msze św.
W niedziele:
7:00*, 8:30, 10:00,
11:30, 13:00,
17:00, 19:00
* - Msza św. zawieszona na lipiec i sierpień
W dni powszednie:
6:30, 8:00,
10:00, 19:00

Duszpasterstwo
  Ogłoszenia na
   XXIV Tydzień zwykły

  Intencje 17-23.09.
  Nabożeństwa
  Nauki dla narzeczonych
Sakramenty
  Chrzest
  Pokuta i pojednanie
  Małżeństwo
  Intencje mszalne
  Msza św.
   o uzdrowienie

  Adoracja
   Najświętszego
   Sakramentu

Dane Adresowe

Klasztor Zakonu
Braci Mniejszych Konwentualnych
(OO. Franciszkanie)

ul. Zakroczymska 1
00-225 Warszawa
tel. (22) 831 20 31 (klasztor)

Nr konta bankowego
85 1240 2887 1111 0010 2383 9248

Losowe Foto