26 Sierpień 2019 04:05
Klasztor
  Wspólnota
  Zmarli Bracia
  Lokalizacja
Kościół i Sanktuarium
  Historia
  Zabytki
  Św. Franciszek
   z Asyżu

  Św. Antoni z Padwy

Współnoty i grupy
  Franciszkański Zakon    Świeckich
  Bractwo,
   św. Antoniego
  Grupa Biblijno-    modlitewna
  Rycerstwo    Niepokalanej
  Szkoła Ewangelizacji    Niepokalanej
  Żywy Różaniec
Warto wiedzieć
  Klauzula sumienia
  Być Kobietą
  Mężczyzną być
  Anastazis
  Świętość życia
  Miłość
  Namaszczenie Chorych
  Trójca Święta
  Eucharystia-
   szkoła życia
   małżeńskiego

  In vitro
  Jak zrozumieć
    współczesny świat?

  Kapłaństwo św. Jana
   Marii Vianney'a

Jan Paweł II
  Miłość oblubieńcza
  Dekalog Jana Pawła II
Franciszkanie
  Klasztory
  Prowincja i jej dzieła
  Kościelne
  Ciekawe

Koniecznie zobacz
Do posłuchania
Play
Najnowsze filmy
Kolęda Warszawska
Oglądano 1,421
Koncert Stinga
Oglądano 3,044
Hymn Światowych dni Młodzieży Kraków 2016
"Błogosławieni miłosierni" - oficjalny hymn ŚDM Kraków 2016 / official hymn of WYD Kraków 2016
Oglądano 2,598
Ojcze nasz
Oglądano 2,373
POMÓŻ KOMUŚ = KTOŚ POMOŻE TOBIE!
łańcuch pomocy
Oglądano 3,868
Nawigacja
Artykuły » Kościół » Historia kościoła
Historia kościoła

Historia kościoła i klasztoru franciszkanów w Warszawie


6 XI 1645 – król Władysław IV – na prośbę i w uznaniu zasług swego nadwornego kapelmistrza, włoskiego franciszkanina o. Vincentio Scapita de Valentia – wyraża zgodę na powstanie klasztoru francis


Akt fundacyjny


10 V 1646 – bp poznański Andrzej Szołdrski wraz z legatem apostolskim Janem de Torres święcą kamień węgielny i teren na rogu ulic Wójtowskiej i Przyrynek. Wkrótce potem zakonnicy zamieniają ten plac na większy przy Trakcie Zakroczymskim.zkanów w Warszawie.


Pierwsza kaplica (Dahlbergh)


3 X 1646 – konsekracja drewnianego,zapewne
niewielkiego kościoła p.w. św. Franciszka Serafickiego.



3 II 1657 – w czasie szwedzkiej okupacji miasta pierwotny kościół wraz z zabudowaniami zostaje kompletnie strawiony przez pożar wywołany podpaleniem (dokonać tego miał „heretyk”, mieszczanin zwany Kapelusznikiem, Niemiec).


4 X 1662 – 3 IX 1663 – budowa drugiej świątyni (również z drewna) pięcioma ołtarzami za gwardiana o. Ludwika Cichockiego. Dla niej następnym roku mieszczanie Stolicy ofiarowują zakupione obrazy: stygmatyzacji św. Franciszka, św. Antoniego i Matki Bożej. Nowy kościół szybko okazuje się zbyt mały dla coraz liczniej gromadzących się wiernych.


1663-65 – budowa nowego, jednopiętrowego, drewnianego klasztoru o wymiarach 9 x 18 m., kierowana przez o. Cichockiego.


2 VIII 1679 – wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę nowego kościoła za gwardianaPlan Kościoła o. Adriana Pędzikowskiego. Rozpoczęto gromadzenie niezbędnych materiałów. W międzyczasie zlecono przygotowanie planów włoskiemu architektowi, Giovanni Battista Ceroni’emu. Same prace ruszyły dekadę później, trwały kilkadziesiąt lat i były wielokrotnie były przerywane z powodu braku funduszów, epidemii nawiedzających miasto oraz toczących się wojen. Można w nich wyróżnić następujące etapy:


- 1690-97 – wzniesienie prezbiterium oraz kaplic Matki Bożej i św. Antoniego (obecna zakrystia) prowadzone przez Jana Ch. Ceroniego. Hojnymi fundatorami prac byli: Adam Kotowski, stolnik wyszogrodzki, późniejszy starosta bolimowski (nie mając potomków, część swego majątku przekazał w testamencie klasztorowi) oraz król Jan III Sobieski (ówczesny gwardian klasztoru, o. Rafał Grabia, był jego nadwornym teologiem i spowiednikiem).


.Budowa pocz. XVIII w



- 1700-04 – założenie fundamentów pod filary i podciągnięcie nieco murów. Dalsze prace ustają. Przyczyną jest panująca bieda, zaraza z 1708-12 r. wyniszczająca miasto (w klasztorze pozostał żywy tylko jeden zakonnik) oraz najazd wojsk szwedzkich. 


- 1713-17 – budowa transeptu pod kierunkiem Józefa Fontany. Roboty ruszyły dzięki zaradności i determinacji ówczesnego gwardiana, o. Gabriela Welisewicza. Dzięki niemu również w tym okresie rozpoczyna się ponadto budowa nowego klasztoru z cegły (obecnych rozmiarów).


- 1728-37 – dokończenie korpusu kościoła przez Józefa Fontanę oraz jego syna Jakuba. Prace kontynuowane dzięki szczodrej darowiźnie księcia Jerzego Lubomirskiego, wojewody krakowskiego (o czym świadczy pamiątkowe epitafium z jego herbem widniejące do dziś na froncie świątyni z datą MDCCXXXII, tj. 1732).


- 1730-50 – przeprowadzenie żmudnych prac zdobniczych przy misternej, rokokowej fasadzie świątyni przez Jakuba Fontanę.


1733 – zakończenie budowy murowanego, trzyskrzydłowego klasztoru, przylegającego do korpusu kościoła i tworzącego z nim klasyczny zamknięty czworobok z wewnętrznym wirydarzem. Robotami kierował włoski architekt Antonio Solari. Wielkie zasługi w tym dziele położył długoletni gwardian, o. Gabriel Welisewicz (+23 III 1738).


05.Fasada poł. XVIII w

29 IX 1737 – uroczysta konsekracja kościoła pw. Stygmatów św. Franciszka Serafickiego



1741 
– zainstalowanie 8-głosowych organów mniejszych w kaplicy MB (obecnie nieistniejąca).przez bpa poznańskiego Stanisława Hozjusza. Następuje okres


 niezwykle bogatej i różnorodnej działalności duszpastersko-kulturalnej franciszkanów w Warszawie.


06.Fasada poł. XVIII w

 


 


 


1746 – 


sprowadzenie do Warszawy – staraniem o. Michała Halkiewicza – relikwii św. Witalisa (vel Klemensa), męczennika rzymskiego z pocz. IV w.


Fasada XVIII w.

1753-54 – wybudowanie od strony ul. Franci-szkańskiej nowego skrzydła klasztoru na nowicjat, a także kaplicy św. Witalisa (projekt Antonio Solariego).


17-19 IX 1754 – uroczyste przeniesienie relikwii św. Witalisa (vel Klemensa) do nowej wydłużenie bocznych części aż do linii filarów (według projektu architekta Bonawentury Solariego).


1755 – zainstalowanie nowych organów (14-głosowych, o dwóch klawiaturach, z pedałemipozytywem skrytym o trzech głosach, z trzema miechami) przez organmistrza Wawrzyńca Zadorskiego. Owoc starań i zapobiegliwości gwardiana, o. Bonawentury Makowskiego.


1775 – przebudowa chóru świątyni


07.Fasada XIX w.

 –  do klasztoru w Warce. Wojny napoleońskie i osłabienie wpływów pruskich w Stolicy sprawiają, że franciszkanom udaje się pozostać, tracą jedynie na pewien czas część klasztoru od strony ul. Franciszkańskiej 2 (tzw. nowicjat), która zostaje przebudowana na więzienie.


1788 – przebudowa rokokowej fasady kościoła na klasycystyczną (projekt Giuseppe Borettiego).1817-19 – usunięcie sprzed frontu kościoła ozdobnego, rokokowego ogrodzenia wraz z istniejącym wewnątrz cmentarzem.


1802 – dekret króla pruskiego, poddający klasztor kasacie i zsyłający zakonników kaplicy z udziałem duchowieństwa, królowej, gwardii koronnej, senatorów, posłów oraz ludu Stolicy.


 1829 – przebudowanie i powiększenie organów kościoła (z inicjatywy ówczesnego gwardiana, o. Jakuba Piaseckiego).  
1835 – w części klasztoru zwanej nowicjatem (od ul. Franciszkańskiej 2) zostaje założona – staraniem o. prowincjała Jakuba Piaseckiego i za zgodą cara Rosji – jedyna w Królestwie Kongresowym Akademia Duchowna kształcąca kandydatów do kapłaństwa (w 1864 przeniesiona do obszerniejszego klasztoru pokarmelickiego przy Krakowskim Przedmieściu).


1842-45 – prace renowacyjne świątyni prowadzone dzięki środkom uzyskanym ze skarbca carskiego (odrestaurowanie większości ołtarzy, malowanie wnętrza).


08.Fasada XIX-XX w.

1864 – kasata klasztoru jako kara za wspieranie Powstania Styczniowego. Franciszkaniezostają wyrzuceni z Warszawy i zesłani na wymarcie do klasztoru w Kaliszu. Kościół przejmuje diecezja i przeznacza na świątynię garnizonową dla katolików służących w armii carskiej. Klasztor zostaje sprzedany i zaadoptowany na różne świeckie cele (m. in. ochronkę dla dzieci, sklepy, mieszkania).


1918-19 – na zaproszenie abpa warszawskiego, ks. Aleksandra Kakowskiego, franciszkanie po 55 latach nieobecności powracają 


/10.Wnętrze '1939

do Stolicy. Udaje się im odzyskać tylko jedno skrzydło klasztoru (zachodnie). Lata międzywojenne to czas intensywnych renowacji 


i doposażania świątyni (założenie instalacji elektrycznej, 



IX 1939
 – podczas obrony Warszawy niemieckie pociski armatnie dokonują w świątyni licznych uszkodzeń (najbardziej ucierpiał transept z ołtarzem św. Antoniego).ogrzewania, pokrycie kościoła blachą cynkową, zbudowanie nowych organów, konfesjonałów, odnowienie ołtarzy, odmalowanie wnętrza….), a także silnego ożywienia duszpasterstwa.


1-30 VIII 1944 – w czasie Powstania Warszawskiego kościół i klasztor stają się miejscem schronienia dla setek uchodźców. Zakonnicy czynnie angażują się w pomocą duchową i materialną cywilom oraz powstańcom. Prowadzą kuchnię polową i punkt opatrunkowy. Udzielają się w wielu miejscach Starówki jako duchowni i sanitariusze. W tym czasie kościół i klasztor są coraz bardziej niszczone przez nieprzyjacielskie pociski.


30 VIII 1944 – zbombardowanie kościoła przez niemiecki samolot (w podziemiach ginie 40 osób.). W dawnej części klasztoru od ul. Franciszkańskiej 2 (tzw. nowicjat.), w której mieścił się przytułek dla ok. 300 starców wypędzonych z Wielkopolski, w ostrzale i bombardowaniach ginie ok. 80 osób.


Obraz zniszczeń styczeń 1945


31 VIII 1944 – zajęcie klasztoru przez hitlerowców. Franciszkanie wraz z uchodźcami zostają internowani. Zrujnowany kościół i konwent stają się obiektem grabieży oraz aktów wandalizmu. W sąsiednim dawnym „nowicjacie” Niemcy palą żywcem ok. 40 niedołężnych i rannych kobiet, a budynek obracają w ruinę.


06.Spustoszone wnętrze02.Pierwsza Eucharystia 20 I


3-4 XI 1944 – o. Cezar Baran i br. Benigny Murlinkiewicz uzyskują od władz okupacyjnych pozwolenie na wejście do zburzonej Warszawy. Ze zrujnowanego kościoła wywożą ukryte wcześniej zabytkowe ornaty i paramenty liturgiczne.


20 I 1945 – powrót Franciszkanów do stolicy. Następnego dnia na gruzach przy ołtarzu św. Antoniego zostaje odprawiona pierwsza Msza św. w lewobrzeżnej Warszawie.


1945-49 – w trosce o najbiedniejszych franciszkanie wznoszą przy klasztorze obszerny barak, w którym wspólnie z wolontariuszami i Caritas obejmują codzienną pomocą charytatywną blisko pół tysiąca warszawskich dzieci i młodzieży. Ośrodek zostaje zamknięty przez władze komunistyczne.


Dzieci bawiące się przed barakiem Caritasu 1947 r.


Od 1945 – intensywna odbudowa i doposażanie świątyni: położenie nowych stropów i dachu (1945-46), posadzki prezbiterium (1945, 1948), naprawa obu wież (1948), renowacja ołtarzy bocznych (1945-63), organów (1949, 1953), instalacja dzwonów (1961), rekonstrukcja ambony (1964-66), ołtarza głównego (1973-83), odnowienie elewacji (1954; 2003; 2016), założenie izolacji przeciwwilgociowej (2004-15), modyfikacja ogrzewania (2012-14), oświetlenia (2015-16), poszerzenie placu przed kościołem (2017).


Niemal równolegle trwała również stopniowa odbudowa klasztoru: najpierw przystosowano do zamieszkania częściowo ocalałe skrzydło zachodnie (1945-46), następnie wzniesiono od podstaw pozostałe dwa skrzydła (1950-54).


11.Odbudowa


Prace remontowe i konserwatorskie trwały przez wiele lat i nadal są kontynuowane. Dzięki temu świątynia w coraz większym stopniu odzyskuje swój pierwotny blask.


Film Miłość i Miłosierdzie

Słowo Boże na dziś

Msze św.
W niedziele:
7:00*, 8:30, 10:00,
11:30, 13:00,
17:00, 19:00
* - Msza św. zawieszana na lipiec i sierpień
W dni powszednie:
6:30, 8:00,
10:00, 19:00

Duszpasterstwo
  Ogłoszenia na
    XXI Niedzielę zwykłą

  Intencje 25 -31.08.2019.
  Nabożeństwa
  Nauki dla narzeczonych
Sakramenty
  Chrzest
  Pokuta i pojednanie
  Małżeństwo
  Intencje mszalne
  Msza św.
   w int. o uzdrowienie

  Adoracja
   Najświętszego
   Sakramentu

Dane Adresowe

Klasztor Zakonu
Braci Mniejszych Konwentualnych
(OO. Franciszkanie)

ul. Zakroczymska 1
00-225 Warszawa
tel. (22) 831 20 31 (klasztor)

Nr konta bankowego
85 1240 2887 1111 0010 2383 9248

Losowe Foto