Lipiec 24 2014 23:04:07
Klasztor
  Wspólnota
  Zmarli Bracia
  Lokalizacja
Kościół i Sanktuarium
  Historia
  Zabytki
  Św. Franciszek
   z Asyżu

  Św. Antoni z Padwy

Współnoty i grupy
  Franciszkański    Zakon Świeckich
  Bractwo
   Św. Antoniego

  Grupa Biblijno-    modlitewna
  Szkoła    Ewangelizacji    Niepokalanej
  Żywy Różaniec
Franciszkanie
  Klasztory
  Prowincja i jej dzieła
  Kościelne
  Ciekawe

Do posłuchania
Play
Najnowsze filmy
Pod Prąd
Piosenka kanonizacyjna ,,Pod prąd" będzie nam towarzyszyć podczas obchodów kanonizacyjnych. Zachwycający brzmieniem, o wyjątkowej linii melodycznej utwór nie pozostawia nikogo obojętnym. Atutem projektu są także znani wykonawcy: Wojciech Waglewski, Adam Nowak, Jorgos Skolias, Sebastian Karpiel-Bułecka, chór JP2.
Oglądano 471
Pater Noster - śpiewane przez Jana Pawła II
Oglądano 326
Z dalekiego kraju
Oglądano 309
Joachim i Anna

Jerzy Szyran OFMConv

 Teściowie to skarb

   
  Wiele małżeństw we wsplczesnych czasach boryka się z trudnościami w relacjach ze względu na rodziców (teściów), którzy próbują zawładnąć młodymi i narzucić im swój punkt widzenia we wszystkich sprawach codziennego życia. W dniu wspomnienia teściów św. Józefa, oblubieńca NMP, warto  kilka chwil uwagi poświęcić relacjom, jakie powinny panować pomiędzy młodymi a ich rodzicami.
    

 Podstawową zasadą regfulującą te relacje jest tekst zaczerpniety z Księgi Rodzaju: „Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2,24). Zrozumienie i wcielenie w życie tego fundamentalnego dla każdego małżeństwa tekstu, pozwoli zająć właściwe pozycje rodziców i teściów wobec małżeństwa ich dzieci.

 Człowiek opuszcza ojca i matkę

     Rodzicielstwo w swej relacyjności wskazuje, że rodzice nie posioadają dziecka na wyłączną własność. Misja wychowawcza, jakiej się podejmują wchodząc w związek małżeński i przyjmując dar ojcostwa i macierzyństwa, polega na ukształtowaniu w młodym człowieku wszystkich cech koniecznych do owocnego egzystowania w społeczeństwie i dla społeczeństwa. Zatem częścią tej misji jest również wychowanie młodego człowieka do ewentualnego wstąpienia w związek małżeński. Rodzice muszą zatem być od samego początku świadomi, że ich trud wychowawczy zmierza w kierunku opuszczenia gniazda przez ich dorosłe już dziecko i wejścia na drogę własnych decyzji i wyborów.

     Roztropni rodzice będą potrafili odnaleźć się w tej nowej dla nich roli i dyskretnie stojąc z boku, będą potrafili służyć radą i pomocą, nie ingerując jednoczesnie w każdy krok swego dorosłego dziecka. Funkcja dyskretnego obserwatora nie zwalnia ich jednak od pewnej odpowiedzialności. W sytuacjach bowiem kryzysowych czy konfliktowych mają oni moralne prawo reagować, upominając i zachęcając do właściwego, zgodnego z etosem chrześcijańskim życia.

     Niektórym rodzicom trudno się pogodzić z faktem, ze ich pociechy nagle „wyfruwają” z rodzinnego gniaza i chcą uniezależnić się od ojca i matki. Należy jednak pamiętać, że takiej decyzji domaga się natura człowieka, który musi wziąć w końcu ster swego życia we własne ręce, i odnajdując swe powołanie i rolę, jaką ma do spełnienia w świecie, zacząć żyć na własny rachunek, kierując się zdobytymi w domu rodzinnym zasadami i wskazaniami.

 Stają się jednym ciałem

     Młodzi ludzie decydując się na zawarcie sakramentalnego związku małżeńskiego, wchodzą w szczególny rodzaj relacji. Małżonkowie unifikują się – ich miłość, dzięki działaniu Ducha Świętego, staje się mocna i jednoczy ich tak ściśle, iż stają się jednym ciałem, nie w sensie bytowym, lecz na poziomie ducha.

     Od tego momentu związek ich staje się zupełnia nową formą istnienia: już nie dążą do świetości w pojedynkę, lecz sakrament małżeństwa staje się sposobem uświęcania we dwoje. Wszystkie zatem sprawy dnia codziennego krążą niejako wokół tej podstawowej idei i zostają wyłączone z tego, co powszednia i przyziemne. Małżonkowie krok po kroku budują swoją jedność w coraz pełniejszych formach wyrazu i coraz ściślej jednoczą się w swojej miłości z Bogiem, który jest ich nadrzędnym celem.

 Teściowie obok małżeństwa

     Z przeprowadzonych powyżej analiz można wysunąć podstawowy wniosek dla relacji pomiędzy małżonkami a ich teściami: w związku małżeńskim pierwszeństwo ma mąż i żona. Rodzica zaś schodzą na drugi plan, choć nadal względem nich obowiązuje przykazanie miłości i szacunku. Małżonkowie oddani sobie w ścisłej jedności dusz są zobowiązani do troski wobec rodziców i teściów, lecz ci nie mogą w jakikolwiek sposób zawłaszczać syna czy córki żyjącej w związku małżeńskim, ani tym bardziej wchodzić pomiędzy małżonków.

     Rolę rodziców i teściów można zatem określić jako funkcję pomocniczą wobec młodego małżeństwa, która powinna polegać na cichej obecności obok małżonków, gotowości pomocy, służenia radą czy wskazówkami. Wszystko to jednak uzależnione jest od decyzji samych małżonków, którzy mają prawo sami decydować o własnym życiu.

 *  *  *

     Rodzice i teściowie bogaci w doświadczenie mogą stać się dla młodego małżeństwa nieodzowną pomocą. Ich rola jednak nie może być sprowadzona do nieustannej ingerencji w wewnętrzne sprawy młodej rodziny, która ma pełne prawo żyć swoim życiem niezależnie od rodziców i teściów.

 

Jak zrozumieć współczesny świat?

Jerzy Szyran OFMConv

 Jak zrozumieć współczesny świat?

     Na tak postawione pytanie w zasadzie nie ma racjonalnej odpowiedzi, gdyż za zrozumieniem dzisiejszego świata stoi pewien system ideologiczno-filozoficzny, zwany postmodernizmem. Właśnie to czego doświadczamy w codziennym życiu, przekazach medialnych, polityce i ludzkich postawach jest wynikiem tego systemu.

 1.Postmodernizm jako fenomen naszych czasów 

     Spośród wszystkich ideologii i filozofii współczesnego świata na pierwszy plan wysuwa się postmodernizm[1], który swoją doktryną wpływa na niemalże wszystkie dziedziny codziennego życia. Dlatego właśnie, aby pojąć jego działanie na współczesnego człowieka, warto poświęcić mu trochę uwagi.

 

Wakacje

Gdzie spotkać Boga na wakacjach?

      „Wakacje, znowu są wakacje, na pewno mam racje, wakacje znowu są” – ten fragment znanej piosenki kabaretu OTTO, uświadamia nam, że już przyszedł czas, by choć na chwilę opuścić ciasne i duszne ulice Warszawy i wyjechać w przestrzeń, pełną zieleni, świeżego powietrza i szumu górskiego strumienia. Jednak wakacje dla chrześcijan nie mogą być bezmyślnym oddawaniem się urokom lat, lecz winny być innym, niż zazwyczaj spotkaniem z Bogiem. Nie zapominając o codziennej modlitwie i niedzielnej Eucharystii, ruszamy w teren, by szukać Boga.

 1. Zachwyt pięknem świata

     Tylko człowiek nierozumny nie stawia sobie pytań i nie szuka na nie odpowiedzi. Cała przyroda jest księgą, która opowiada chwałę Boga. Emerytowany już profesor dogmatyki z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego nie raz na egzaminach zadawał swoim studentom pytanie, wskazując na stojący na parapecie okna kwiat: Co ci ten kwiatek mówi o Bogu? Stojąc wobec każdej żywej istoty trzeba zadać sobie pytanie o jej początek.

 1.1.Skąd to piękno świata?

     Podobne pytanie zadał kiedyś św. Tomasz z Akwinu i tak powstało słynnych „Pięć dróg”, które wychodząc z różnych przymiotów stworzeń, odnajdują ich przyczynę sprawczą w Bogu. „Pięć dróg” św. Tomasza z Akwinu jest zatem pewną ilustracją, że człowiek może siłą swego rozumu odkryć istnienie Boga. Zdanie to doskonale koresponduje z myślą św. Pawła: „od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty — wiekuista Jego potęga oraz bóstwo — stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła” (Rz 1,20).

 

25 lipca

wspominamy: 
W rodzinie franciszkańskiej:
Bł. Piotr z Mogliano, kapłan z I Zakonu (ok. 1442-1490). Urodził się około 1442 r. w Mogliano w prowincji Macerata (Włochy). Na studia przeprowadził się do Perugii. Słuchał kazań o. Dominika z Leonissy, który niemal go oczarował. Po dojrzałym namyśle zdecydował się żyć w ubóstwie i apostolacie zaproponowanym przez franciszkanów. Mimo że uzyskał w Perugii doktorat z prawa i zapowiadała mu się dobra kariera adwokacka, w 1467 r. przywdział habit św. Franciszka w pustelni Carceri. Po roku nowicjatu i złożeniu ślubów został wyświęcony na kapłana. Poświęcił się dziełu głoszenia Słowa Bożego. Przez 20 lat był uczniem, współpracownikiem i towarzyszem późniejszego świętego Jakuba z Marchii, z którym głosił Ewangelię w głównych miastach środkowych Włoch. Zawarł przyjaźń z panem na Camerino, Juliuszem Cezarem Varano, i z jego córką bł. Kamilą Baptystą, tamtejszą klaryską. Ojciec Piotr był jej doradcą. Głosił kazania na Krecie, trzy razy był ministrem prowin cjalnym braci mniejszych w Marchii i raz prowincji rzymskiej. Wyczerpany tyloma obowiązkami zachorował i po dwóch tygodniach zmarł 25 VII 1490 r. Żył 48 lat. Papież Klemens XIII potwierdził jego kult 10 VIII 1760 r.

Słowo Boże na dziś

  Komentarz na
   XV Niedzielę Zwykłą

Msze św.
W niedziele:
7:00*, 8:30, 10:00,
11:30, 13:00,
17:00, 19:00
* - zawieszona lipiec, sierpień

W dni powszednie:
6:30, 8:00*,
10:00, 19:00
* - zawieszona na czas remontu

Duszpasterstwo
  Ogłoszenia na
   XV Niedzielę
   Zwykłą

  Intencje 20.07-26.07
  Nabożeństwa
  Nauki dla narzeczonych
Sakramenty
  Chrzest
  Pokuta i pojednanie
  Małżeństwo
  Intencje mszalne
  Msza św.
   o uzdrowienie

  Adoracja
   Najświętszego
   Sakramentu

Warto wiedzieć
  Klauzula sumienia
  Być Kobietą
  Mężczyzną być
  Anastazis
  Świętość życia
  Miłość
  Namaszczenie Chorych
  Życie Konsekrowane
  Trójca Święta
  Eucharystia-
   szkoła życia
   małżeńskiego

  In vitro
Jan Paweł II
  Miłość oblubieńcza
  Dekalog Jana Pawła II
Dane Adresowe

Klasztor Zakonu
Braci Mniejszych Konwentualnych
(OO. Franciszkanie)

ul. Zakroczymska 1
00-225 Warszawa
tel. (22) 831 20 31 (klasztor)

Nr konta bankowego
10 1240 2887 1111 0010 5448 3674

Losowe Foto