21 Styczeń 2017 12:45
Klasztor
  Wspólnota
  Zmarli Bracia
  Lokalizacja
Kościół i Sanktuarium
  Historia
  Zabytki
  Św. Franciszek
   z Asyżu

  Św. Antoni z Padwy

Współnoty i grupy
  Franciszkański Zakon    Świeckich
  Bractwo,
   św. Antoniego
  Grupa Biblijno-    modlitewna
  Rycerstwo    Niepokalanej
  Szkoła Ewangelizacji    Niepokalanej
  Żywy Różaniec
Rok Życia Konsekrowanego
  Rozpoczęcie Roku Życia
   Konsekrowanego

  List Papieża Franciszka
  List na rozpoczęcie
   roku życia
   konsekrowanego

  Życie Konsekrowane
  Urbis et orbis
Warto wiedzieć
  Klauzula sumienia
  Być Kobietą
  Mężczyzną być
  Anastazis
  Świętość życia
  Miłość
  Namaszczenie Chorych
  Trójca Święta
  Eucharystia-
   szkoła życia
   małżeńskiego

  In vitro
  Jak zrozumieć
    współczesny świat?

  Kapłaństwo św. Jana
   Marii Vianneya

Jan Paweł II
  Miłość oblubieńcza
  Dekalog Jana Pawła II
Franciszkanie
  Klasztory
  Prowincja i jej dzieła
  Kościelne
  Ciekawe

Do posłuchania
Play
Najnowsze filmy
Koncert Stinga
Oglądano 1,242
Hymn Światowych dni Młodzieży Kraków 2016
"Błogosławieni miłosierni" - oficjalny hymn ŚDM Kraków 2016 / official hymn of WYD Kraków 2016
Oglądano 1,200
Ojcze nasz
Oglądano 1,023
POMÓŻ KOMUŚ = KTOŚ POMOŻE TOBIE!
łańcuch pomocy
Oglądano 1,689
Potęga słow
Słowa które mogą zmienić twoją sytuacje
Oglądano 2,023
Koncert Organowy

Kolędy Pośpieszalskich

Dwa pokolenia muzyków, tworzą orkiestrę złożoną z 14 osób o tym samym nazwisku wykonując tradycyjne kolędy w autorskich aranżacjach – ten zespół to już tradycja.

Gorąco i serdecznie zapraszamy na Koncert kolęd który odbędzie się we wtorek 24  stycznia 2017, godz.17.30, w Kościele oo. Franciszkanów ul. Zakroczymska 1. 

Zapraszamy Wstęp Wolny

Okres Zwykły

Okres Zwykły w ciągu roku

Niedziela Chrztu Pańskiego kończy w Kościele Okres Bożego Narodzenia, choć w tradycji polskiej trwa on do 2 lutego- święto Matki Bożej Gromnicznej. W czasie Okresu Zwykłego obchodzi się misterium Chrystusa w jego pełni, zwłaszcza w niedziele.

Okres Zwykły składa się z dwóch części:
1. pierwsza rozpoczyna się w poniedziałek po święcie Chrztu Pańskiego i trwa do wtorku przed Środą Popielcową (obejmuje około 4-6 tygodni),
2. powtórnie Okres Zwykły zaczyna się w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego i kończy przed I Nieszporami I Niedzieli Adwentu.

o. Czesława Cezara Barana OFMConv

20. rocznica śmierci o. Czesława Cezara Barana OFMConv (1915-1997)

 Ojciec dr Czesław Cezar Baran – to jeden z tych braci w stosunkowo niedługiej historii Prowincji Warszawskiej, o których należy pamiętać i których życie pełne pasji winno być dla nas inspiracją do coraz gorliwszego życia: zakonnik, duszpasterz, gwardian, archiwista, bibliotekarz, dokumentalista dziejów zakonu, historyk Kościoła, dyrektor Biblioteki ATK, działacz społeczny, patriotyczny i charytatywny. Zwłaszcza klasztor warszawski, w którym spędził większość ze swego pracowitego życia, winien mu jest wdzięczną pamięć, on bowiem z wielkim zaangażowaniem zajmował się odbudową i wyposażeniem zniszczonego wojną kościoła i konwentu, zorganizował regularne duszpasterstwo, posługę charytatywną, a także uratował i pozyskał dla tego miejsca wielu cennych zabytków.

Urodził się 8 X 1915 r. w Brzozowie k. Sokołowa Podlaskiego w rodzinie Władysława Barana i Marianny z d. Rogalów. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Przezdziatce i Czerwonce Grochowskiej. Następnie od 1930 r. kontynuował naukę w Małym Seminarium Misyjnym Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie i w tamtejszym zakonnym Humanistycznym Gimnazjum Ogólnokształcącym. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Liceum i Gimnazjum św. Stanisława w Warszawie. W 1934 r. zgłosił się do zakonu i został przyjęty w Niepokalanowie przez św. Maksymiliana Marię Kolbego. Tam też przeżywał roczny nowicjat pod kierunkiem o. Jerzego Wierdaka. Studia filozoficzne odbył w zakonnym Seminarium Duchownym we Lwowie (1936-1937), a teologiczne w Krakowie (1937-1941). Śluby uroczyste złożył w Niepokalanowie 14 I 1940 r. na ręce o. prowincjała Anzelma Kubita. Święceń kapłańskich udzielił mu w Krakowie dnia 7 VII 1940 r. bp Stanisław Rospond. Od X 1942 r. do VII 1944 r. uczęszczał na zorganizowane w konspiracji wykłady i ćwiczenia sekcji historii Kościoła na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie od V 1945 r. kontynuował studia historyczne na Wydziałach Teologii Katolickiej i Humanistycznym UW. Tytuł magistra teologii uzyskał 30 III 1949 r. na podstawie pracy napisanej pod kierunkiem ks. prof. Józefa Umińskiego „Kościół i klasztor OO. Franciszkanów w Warszawie”, a 25 I 1952 r. otrzymał stopień naukowy doktora teologii w oparciu o dysertację „Kwestie narodowościowe u franciszkanów śląskich w XIII wieku”, której promotorem był ks. prof. dr Zdzisław Obertyński. Dnia 18 XII 1973 r. dożył w Warszawie egzamin przed Komisją Egzaminacyjną dla Bibliotekarzy Dyplomowanych przy Ministrze Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Znał języki obce: łaciński, angielski, niemiecki, hebrajski, hiszpański, rosyjski i włoski.

Podczas Powstania Warszawskiego pomagał ludności stolicy, zajmując się działalnością duszpasterską i charytatywną. Był kapelanem Armii Krajowej. Po upadku Powstania przebywał w obozie w Pruszkowie.

Od 1 V 1945 do I 1954 był gwardianem w klasztorze w Warszawie, w latach 1956-1962 kustoszem Kustodii warszawskiej, wizytującym franciszkańskie klasztory, a od 1962-1965 ponownie gwardianem warszawskim.

Od VII 1945 do VI 1949 koordynował akcję pomocy dzieciom, młodzieży i dorosłym mieszkańcom Starówki. Zorganizował wówczas kuchnię ludową, która wydawała dziennie 150 bezpłatnych obiadów, świetlicę dla 250 dzieci szkolnych z całodziennym wyżywieniem i przedszkole dla 75 dzieci z całkowitym utrzymaniem. Prowadził również świetlicę młodzieżową Polskiego Czerwonego Krzyża dla 60 osób.

Działalność dydaktyczną rozpoczął nauczaniem religii w roku 1941 w szkole powszechnej w Chmielowie. W okresie okupacji hitlerowskiej podjął pracę w tajnym nauczaniu. W latach 1942-44 prowadził lekcje z łaciny i zagadnień życia społecznego w tajnym zakonnym Liceum Humanistycznym w Niepokalanowie. W roku szkolnym 1944/1945 pełnił funkcję kierownika tajnych kompletów gimnazjalnych w Kostowcu k. Nadarzyna. Była to filia gimnazjum w Milanówku, gdzie uczył języka polskiego i historii we wszystkich czterech klasach. Opiekował się też dziećmi żydowskimi. W latach 1955-1959 wykładał historię Kościoła, prowadząc również seminaria z dziejów zakonu franciszkańskiego dla kleryków franciszkańskich mieszkających w stołecznym klasztorze i uzupełniających wiedzę teologiczną w warszawskim Seminarium Metropolitalnym. Od 1957 do 1958 r. nauczał religii w Liceum Pedagogicznym Nr 3 w Warszawie, a w latach 1959-1962 wykładał historię sztuki kościelnej i kulturę franciszkańską w Studium Filozoficznym OO. Franciszkanów w Łodzi-Łagiewnikach. Prowadził też zajęcia dydaktyczne z przysposobienia bibliotecznego dla studentów ATK w Warszawie.

Wielkim polem pracy o. Cezar były biblioteki i archiwa kościelne. W latach 1945-1965

 organizował od podstaw i prowadził doszczętnie spaloną w Powstaniu bibliotekę klasztoru warszawskiego. Opracowywał zbiory, dokonując zakupów nawet na straganach ulicznych, katalogował i udostępniał książki. Od II 1954 r. do k. 1970 r. pełnił obowiązki kierownika Archiwum OO. Franciszkanów w Warszawie. Od 1 I 1971 r. do 31 I 1981 r. pracował w Bibliotece Głównej ATK w Warszawie, w której od 1 V 1975 r. do chwili przejścia na emeryturę pełnił funkcję dyrektora, nadzorując całokształt prac bibliotekarskich. Podczas swych licznych podróży służbowych po Polsce i zagranicy usilnie zabiegał o powiększenie powierzonych mu księgozbiorów. Był ofiarodawcą książek dla Biblioteki ATK, Instytutu Franciszkańskiego, studentów, pracowników i wielu innych osób. Swoim współpracownikom i studentom starał się wpoić zamiłowanie do książek, czasopism, zbiorów specjalnych i archiwaliów.

Od 1952 r. pracował jako notariusz i sędzia przy procesach beatyfikacyjnych, informacyjnych i apostolskich. Notariuszem był w procesach beatyfikacyjnych bł. m. Marceliny Darowskiej (1952-1964) i m. Józefy Karskiej (1962-1967), a sędzią w procesach informacyjnych bpa Zygmunta Łozińskiego (1957-1963) i o. Bernarda Łubieńskiego (1962-1978) oraz w procesie apostolskim bł. abpa Jerzego Matulewicza (1970-1980).

Posiadając odpowiednie predyspozycje, wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne archiwisty, bibliotekarza, dokumentalisty i historyka zgromadził znaczną ilość cennych materiałów o franciszkanach m.in. z Archiwum Generalnego OO. Franciszkanów w Rzymie, Archiwum Watykańskiego, Archiwum Państwowego w Wiedniu i Biblioteki Watykańskiej, które zdeponował w postaci rękopisów i ok. 150 tys. klatek mikrofilmów w Archiwum Prowincji w Warszawie. W dowód uznania za ten trud i pożyteczne dzieło otrzymał w 1962 roku od władz zakonnych zaszczytny tytuł „Magistra Zakonu”.

W pracy naukowej, jakkolwiek niewiele publikował drukiem, to jednak pozostawił po sobie w maszynopisach ok. 620 opracowań (oprawnych, po 6-8 egz.). Zgromadził również ok. 120 teczek wartościowych archiwaliów oraz mikrofilmy do biografii i dziejów franciszkanów w Polsce. Materiały te przekazał do Instytutu Franciszkańskiego przy WSD OO. Franciszkanów w Łodzi-Łagiewnikach. „Baraniana” liczą w sumie kilka tysięcy pozycji i zajmują ok. 35 półek na regałach bibliotecznych w oddzielnym pomieszczeniu w/w Instytutu. Problematyka badawcza, którą podejmował obejmowała m. in.: historię Kościoła, zakon franciszkański (gałąź konwentualną i franciszkanów śląskich), biogramy poszczególnych zakonników, dzieje kościołów i klasztorów franciszkańskich, sanktuariów maryjnych i antoniańskich, bibliotekarstwo, misje, duszpasterstwo, liturgię katolicką, koronację obrazów, sztukę sakralną, szkolnictwo zakonne, hagiografię i biografistykę.

Chętnie udzielał się przy słuchaniu spowiedzi, m.in. wśród kleryków Seminarium Metropolitalnego św. Jana w Warszawie (1947-1954), jako spowiednik kwartalny w 9 domach żeńskich zgromadzeń zakonnych, gdzie głosił również konferencje ascetyczne.

Był też znany w Stolicy z udzielania chrztów, ślubów i pogrzebów m. in. licznym działaczom partyjnym, którzy w/w Sakramenty przyjmowali w tajemnicy przed własnym środowiskiem.

Był członkiem: Associazione Archivistica Ecclesiastica presso 1’Archivio Secreto Vaticano, Towarzystwa Miłośników Historii, Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich i Związku Nauczycielstwa Polskiego. Uczestniczył w międzynarodowych kongresach archiwistów (Bari 1966, Padwa 1967 Rzym 1973) i historyków (Moskwa 1970, San Francisco 1975) oraz licznych krajowych konferencjach i zjazdach archiwistów, bibliotekarzy i historyków. Posiadał odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1974), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1980), Warszawski Krzyż Powstańczy (1988).

Zmarł 21 I 1997 r. po długiej i ciężkiej chorobie w 82 roku życia, 62 pobytu w zakonie i 57 latach kapłaństwa. Uroczystości pogrzebowe zgromadziły w dniu 24 I 1997 r. ogromne rzesze ludzi, którzy wypełnili świątynię franciszkańską na Nowym Mieście w Warszawie. Żałobnej koncelebrze przewodniczył bp Władysław Miziołek w asyście ok. stu księży diecezjalnym i zakonnych. Homilię wygłosił bp Bohdan Bejze. Przybyli przedstawiciele władz duchownych i uczelni katolickich, rodzina, przyjaciele, koledzy, liczne siostry zakonne, znajomi, współpracownicy. Został pochowany w grobowcu zakonnym na Cmentarzu Powązkowskim.

W pamięci otoczenia zapisał się jako człowiek o łagodnym temperamencie, nieco roztargniony i uprzejmy aż do przesady. W osobistych kontaktach promieniował franciszkańską skromnością, pokorą, dobrodusznością i prostotą, która zjednywała mu wielu przyjaciół.

 red. o. Marek Sykuła OFMConv

Film o Maksymilianie Kolbe

Słowo Boże na dziś

Msze św.
W niedziele:
7:00, 8:30, 10:00,
11:30, 13:00,
17:00, 19:00
W dni powszednie:
6:30, 8:00,
10:00, 19:00

Duszpasterstwo
  Ogłoszenia na
   Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan

  Intencje 15.1-21.1
  Nabożeństwa
  Nauki dla narzeczonych
Sakramenty
  Chrzest
  Pokuta i pojednanie
  Małżeństwo
  Intencje mszalne
  Msza św.
   o uzdrowienie

  Adoracja
   Najświętszego
   Sakramentu

Dane Adresowe

Klasztor Zakonu
Braci Mniejszych Konwentualnych
(OO. Franciszkanie)

ul. Zakroczymska 1
00-225 Warszawa
tel. (22) 831 20 31 (klasztor)

Nr konta bankowego
85 1240 2887 1111 0010 2383 9248

Losowe Foto