Listopad 01 2014 03:27:26
Klasztor
  Wspólnota
  Zmarli Bracia
  Lokalizacja
Kościół i Sanktuarium
  Historia
  Zabytki
  Św. Franciszek
   z Asyżu

  Św. Antoni z Padwy

Współnoty i grupy
  Franciszkański Zakon    Świeckich
  Bractwo
   Św. Antoniego

  Grupa Biblijno-    modlitewna
  Rycerstwo    Niepokalanej
  Szkoła Ewangelizacji    Niepokalanej
  Żywy Różaniec
Franciszkanie
  Klasztory
  Prowincja i jej dzieła
  Kościelne
  Ciekawe

Do posłuchania
Play
Najnowsze filmy
POMÓŻ KOMUŚ = KTOŚ POMOŻE TOBIE!
łańcuch pomocy
Oglądano 78
Potęga słow
Słowa które mogą zmienić twoją sytuacje
Oglądano 84
90 sekund, które musisz zobaczyć!
Masz jedno życie dobrze je wykorzystaj
Oglądano 93
Pod Prąd
Oglądano 884
Pater Noster - śpiewane przez Jana Pawła II
Oglądano 607
znicz

Listopadowa zaduma

Jerzy Szyran OFMConv

 Śpieszmy się kochać ludzi – tak prędko odchodzą

     Prędzej czy później w każdej rodzinie przychodzi moment, gdy jeden z jej członków odchodzi do Pana. Uroczystości pogrzebowe są niejednokrotnie okazją do refleksji, nie tylko nad doczesnym życiem osoby bliskiej, która odeszła do Pana, ale także nad sensem i kierunkiem własnego życia. Refleksja ta winna owocować pragnieniem pojednania i przemiany, by pomóc w bliskim zmarłym w osiągnięciu zbawienia.

 Zmienia się, ale się nie kończy

     Śmierć bliskiej osoby jest zawsze wydarzeniem w rodzinie, które powinno skłaniać do refleksji nad sensem ludzkiej egzystencji i końcem ludzkiego życia. Człowiek rodzi się, żyje i umiera, jednak kres jego ziemskiej wędrówki przeradza się w życie bez końca, które trwa wiecznie w domu Ojca (por. KKK 1111). Stając nad trumną zmarłego, doświadczmy podwójnej rzeczywistości: śmierci realnej, której dramat rozegrał się niemal na naszych oczach i „bycia ku śmierci” (das Sein zum Tode), które w bliższej lub dalszej perspektywie czeka każdego człowieka. Zderzenie tych dwóch rzeczywistości w dniu pogrzebu, każdemu myślącemu człowiekowi uświadamia kilka ważnych faktów:

  • śmierć dotyczy każdego człowieka, który przychodzi na ten świat;
  • śmierć nie jest kresem życia, lecz przejściem do innej rzeczywistości (por. 1Kor 15,22-23);
  • na każdego człowieka czekają trzy rzeczy ostateczne: piekło, niebo lub czyściec (por. KKK 1023-1037).

W tym kontekście człowiek staje wobec pytania o własne życie i perspektywę śmierci. Refleksja ta powinna skłaniać do podjęcia wysiłków, zmierzających do nawrócenia, którego podstawowym elementem jest sakramentalna spowiedź.

     Dopiero tak usposobiony człowiek może podjąć działania, by we właściwym wymiarze spojrzeć na „potrzeby” osób, które są już po „tamtej” stronie.

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE XXX tydzień zwykły

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
XXX tydzień zwykły
Uroczystość Poświęcenia własnego kościoła
26 października – 1 listopada 2014

 1. W dniu dzisiejszym przeżywamy Uroczystość poświęcenia tutejszego kościoła. Świątynia w obecnym kształcie została konsekrowana 29 IX 1737 r. przez biskupa poznańskiego Stanisława Hozjusza.

2. Dziś, z racji czwartej niedzieli miesiąca, po Mszy św. o godz. 1130 w sali przy klasztorze zbiera się na spotkanie formacyjne wspólnoty Rycerstwa Niepokalanej.

3. Nabożeństwa różańcowe w naszym kościele będą odprawiane do końca miesiąca codziennie o godz. 1830.

4. We wtorek w liturgii obchodzimy święto świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza.

5. W sobotę będziemy przeżywać uroczystość Wszystkich Świętych, czyli tych, którzy przed nami odeszli z tego świata i już osiągnęli chwałę nieba. Msze święte w tym dniu będą sprawowane według porządku niedzielnego.

6. W przyszłą niedzielę przypada wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych, zwane też „Dniem zadusznym”. Modlimy się w nim za tych, którzy jeszcze nie osiągnęli pełni życia z Bogiem. Po Mszy świętej o godz. 19.00 zostanie odprawione nabożeństwo w ich intencji, połączone z procesją po kościele.

31 października

wspominamy:
w rodzinie franciszkańskiej:
Bł. Krzysztof z Romanii, towarzysz św. Franciszka i kapłan z I Zakonu (ok. 1172-1272)
Przyszedł na świat około 1172 r. w Cesenatico (Włochy). Do Zakonu Braci Mniejszych wstąpił jako kapłan w 1216 r. Po kapitule generalnej odbytej na Zielone Święta w Porcjunkuli w 1217 r. przeznaczony został z innymi 30 braćmi do Francji. Tam głosili Ewangelię i rozszerzali zakon. Przyjęcie zakonników nie napawało optymizmem; cierpieli głód i chłód Nie trwało to jednak długo, wierni poznali się na nich i pierwotna nieufność przemieniła się w zachwyt i szacunek; powstawały nowe klasztory i wzrastała liczba powołań. W 1219 r. o. Krzysztof powrócił do Asyżu na kapitułę generalną. Z tej okazji została erygowana prowincja we Francji. Pierwszym ministrem został mianowany on sam, który oddał się kaznodziejstwu skierowanemu głównie przeciw albigensom. W wielu miejscowościach zakładał nowe klasztory. W Cahors założył klasztor Klarysek, w którym przez wiele lat był ojcem duchownym. W 1224 r. odbyła się kapituła w Arles, w której brał udział również św. Antoni z Padwy, przybyły tu celem głoszenia Ewangelii albigensom. Kiedy św. Antoni przemawiał do braci, ukazał się wśród nich sam św Franciszek, który wyciągnął nam nimi ręce, składając je w kształt krzyża. Wszyscy to widzieli. Ojciec Krzysztof był w Asyżu dnia 3 X 1226 r., kiedy umarł św. Franciszek. On sam zmarł 30 X 1272 r. przeżywszy 100 lat, a z tego 56 w Zakonie. Święty papież Pius X potwierdził jego kult 12 IV 1905 r.

 

 

1 Listopada

wspominamy:
W rodzinie franciszkańskiej
Bł. Rajner z Sansepolcro, brat z I Zakonu (+1304). Przyszedł na świat w zacnej rodzinie Marianich w Arezzo (Włochy). Już jako młodzieniec opuścił bogactwa tego świata i poświęcił się Bogu. Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, by żyć życiem ukrytym w Chrystusie dla Boga na wzór św. Franciszka z Asyżu. Nowicjat odbył w rodzinnym mieście. Usiłował naśladować Chrystusa w pokorze, ubóstwie, posłuszeństwie i cierpliwości. Był przyjacielem brata Masseo, jednego z umiłowanych uczniów św. Franciszka. Propagował odpust Porcjunkuli, czyli „Przebaczenia asyskiego”. Pałał szczególną miłością do dusz czyśćcowych, starał się więc zyskać jak najwięcej odpustów, by ofiarować je za dusze w czyśćcu. Ostatnie lata życia spędził w Sansepolcro, miejscowości, w której doznają czci relikwie św. Grobu Jerozolimskiego. Żywił również szczególne nabożeństwo do Męki Pańskiej i Krzyża św. Chciał żyć jak najdłużej, by pomagać bliźnim i duszom w czyśćcu. Odszedł do Pana 1 XI1304 r., w święto Wszystkich Świętych. Papież Pius VII zatwierdził jego kult dnia 18 XII 1802 r.

Słowo Boże na dziś

  Komentarz na
   XXIX Niedzielę Zwykłą

Msze św.
W niedziele:
7:00, 8:30, 10:00,
11:30, 13:00,
17:00, 19:00
W dni powszednie:
6:30, 8:00,
10:00, 19:00

Duszpasterstwo
  Ogłoszenia na
   XXX Niedzielę
   Zwykłą

  Intencje 26.10-01.11
  Nabożeństwa
  Nauki dla narzeczonych
Sakramenty
  Chrzest
  Pokuta i pojednanie
  Małżeństwo
  Intencje mszalne
  Msza św.
   o uzdrowienie

  Adoracja
   Najświętszego
   Sakramentu

Warto wiedzieć
  Klauzula sumienia
  Być Kobietą
  Mężczyzną być
  Anastazis
  Świętość życia
  Miłość
  Namaszczenie Chorych
  Życie Konsekrowane
  Trójca Święta
  Eucharystia-
   szkoła życia
   małżeńskiego

  In vitro
  Jak zrozumieć
    współczesny świat?

  Kapłaństwo św. Jana
   Marii Vianneya

Jan Paweł II
  Miłość oblubieńcza
  Dekalog Jana Pawła II
Dane Adresowe

Klasztor Zakonu
Braci Mniejszych Konwentualnych
(OO. Franciszkanie)

ul. Zakroczymska 1
00-225 Warszawa
tel. (22) 831 20 31 (klasztor)

Nr konta bankowego
10 1240 2887 1111 0010 5448 3674

Losowe Foto